احراز رابطه وراثت به‌وسیله استشهادیه محلی به‌جای گواهی حصر وراثت
پرسش:
اگر در دعوای حقوقی که احراز رابطه وراثت خواهان یا خوانده با مورث خویش لازم است، از جمله دعوای تقسیم ترکه و دعوایی که به قائم‌مقامی مورث مطرح می‌شود، گواهی حصر وراثت ضمیمه نباشد و شخصی که باید آن گواهی را ارائه دهد، به علت موانع قانونی، ارائه آن را به زمانی بیش از ده روز موکول نماید، آیا دادگاه می‌تواند استشهادیه محلی را که به تأیید شورای محل رسیده است، به‌عنوان مدرکی دال بر احراز رابطه وراثت تلقی نماید؟ گواهی گواهان چطور؟
اتفاق نظر:
منع قانونی وجود ندارد و به هر طریقی که رابطه وراثت احراز شود، کفایت می‌نماید.
نظر کمیسیون نشست قضایی یک:
رابطه وراثت خواهان یا خوانده با مورث خود، با استشهادیه محلی و شهادت شهود قابل اثبات است و در نهایت، در صورتی که دادگاه ضروری تشخیص دهد، از تنظیم‌کنندگان استشهادیه و شهود طرف‌شده تحقیق خواهد کرد.
گواهی‌نامه حصر وراثت در این زمینه موضوعیت ندارد و شهادت شهود که جزء ادله اثبات دعوا محسوب است، صرفاً در مورد اثبات رابطه وراثت هم مؤثر است.
ضمناً دادگاه‌ها باید به مقررات قانون تأسیس انحصار وراثت مصوب مهرماه ۱۳۰۹ و اصلاحات بعدی، در موارد مذکور در ماده یک این قانون، و همچنین به قوانین خاصی که لزوم ارائه گواهی حصر وراثت را مورد تأکید قرار داده‌اند، توجه کنند.